Foto: Brigitte van den Boogert Lilian van Rooij (1980) is freelance fotograaf en gespecialiseerd in portret- en dansfotografie. Haar werk is herkenbaar door heldere en frisse beelden. De gedreven fotografe wisselt betaalde opdrachten af met vrij werk aan documentaire portretseries. ‘Mensen inspireren mij en vormen de rode draad in mijn foto’s.’
Mensenwerk ‘Veel mensen vinden het spannend om op de foto te gaan. Het is een uitdaging om te zorgen dat ze zich ontspannen en een goede foto van ze te maken. Vaak is het een voordeel dat ik een vrouw ben, mensen voelen zich snel op hun gemak bij mij. In mijn portretten spelen ook de achtergrond, kleding en licht een rol. Alles draagt bij aan het verhaal dat de foto vertelt dus moet het totaalplaatje kloppen. Zit die ketting wel goed? Wat doet die stoel daar? Matchen de kleuren? Ja, dat kost even tijd maar het levert wèl mooiere foto’s op.’
Grenzen verleggen ‘Naast het werken in opdracht vind ik het belangrijk om projecten te bedenken die ik helemaal zelf kan invullen en daarbij de lat hoog te leggen. Met vrij werk kan ik mijn kijk geven op maatschappelijke ontwikkelingen.
Wie zegt bijvoorbeeld dat alle 65-plussers willen stoppen met werken? Er blijken veel ouderen te zijn die plezier hebben in hun werk, hun energie wil ik vangen in beeld.’
Inspiratie 'Dans was mijn specialisatie tijdens mijn studie culturele antropologie en die wereld fascineert mij nog steeds. Met mijn afstudeerwerk, de dansersportretserie REK, won ik een Photo Academy Award. De Volkskrant publiceerde deze serie in haar Magazine. Met die foto’s laat ik niet alleen de dansers zien maar ook hun wereld, de omgeving waarin ze topprestaties leveren voor weinig geld en hun grenzen verleggen.'
'De combinatie van in korte tijd goede foto’s in opdracht maken en met vrij werk echt in een onderwerp duiken, dat ligt mij. Net als samenwerken met anderen. Dat daagt mij uit steeds weer een stapje verder te gaan, mezelf te verbeteren. Het geeft voldoening om met goede mensen te werken, elkaar te inspireren en samen iets moois neer te zetten.’
Tekst: Linda Blankenstein, Tekstein
